Ο ΚΥΚΝΟΣ

(στη Σοφία Προύσαλη που μου χάρισε μια ακριβή στιγμή της, μήπως χωρέσει μες στο ποίημα και ομόρφυνε την κακομούτσουνη Δευτέρα )

Οι κύκνοι είναι κακομαθημένα παιδιά
είναι όμορφοι
και το ξέρουν καλά.
Δεν καταδέχονται αγγίγματα
και καθιερωμένες τρυφεράδες

όμως εσύ συγκατατέθηκες στο αγκάλιασμα
καθώς η σφαίρα κρύωνε λίγο παραπέρα

όταν στα χέρια μου σε πήρα
τύλιξες τη λευκότητα στον ταπεινό λαιμό μου
θαύμα ασπρισμένο
τα δάκρυα υφάλμυρη αθωότητα

Ε. Κοφτερού (10/3/2014 )

Ευχαριστούμε την Ελένη για το συγκινητικό ποίημα Εξέφρασε τόσο όμορφα αυτό που νιώθουμε όταν κάποιες σύντομες στιγμές συμβαίνει, χωρίς να το επιδιώκουμε, μια κάποια επαφή με ένα άγριο ζώο.
ΥΓ: Ο Βουβόκυνος της φωτογραφίας έφτασε στη Δράση, στις 10/3 από τον Φορέα του Έβρου με σημάδια εξάντλησης. Το ποίημα αναρτήθηκε στον τοίχο στην σελίδα μας στο facebook