Αρχές Σεπτέμβρη και οι ζέστες ακόμη καλά κρατούν.
Τι καλύτερο από μια βόλτα στη δροσιά του βουνό και μια βουτιά στα παγωμένα νερά ενός ποταμιού. Το ραντεβού είχε κανονιστεί 15.30 στο Μικρόπολις. Αναχώρηση αρχικά για Αγαθούπολη Πιερίας. Σε αυτόν τον πολύ σημαντικό υδροβιότοπο αφήσαμε 4 μικρές χελωνίτσες, μια δεκαοκτούρα και έναν αναποφάσιστο πελαργό ο οποίος αφού το σκέφτηκε αρκετά τίναξε τη «βαρεμάρα» του από τις φτερούγες του, και επιδόθηκε σε ένα αργό και συνεχιζόμενο πέταγμα ανεμελιάς πάνω από τα κεφάλια μας. Ελεύθερος και αυτός….
Στη συνέχεια αφήσαμε τα καλύτερα. Βουνό Όλυμπος, ποταμός Ενιπέας κι ένας Σφηκιάρης έτοιμος να «απογειωθεί». Τι περίεργο πουλί και αυτό…Το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής του αποτελείται από έντομα και κυρίως από σφήκες….Μπράβο!!!
Είχε σταλεί στο ιατρείο μας εξαντλημένος και ανήμπορος να πετάξει. Φετινό πουλί που στη διάρκεια της μετανάστευσης αντιμετώπισε προφανώς λόγω απειρίας σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Χρειάστηκε ειδική φροντίδα από μέρους μας κι έπειτα από συζήτηση με ειδικούς επιστήμονες αποφασίστηκε να του δώσουμε άλλη μία ευκαιρία να ξεκινήσει το μεταναστευτικό του ταξίδι επανεντάσσοντάς τον σε ένα από τα πλέον κατάλληλα οικοσυστήματα για το είδος στη χώρα μας, τον Όλυμπο. Στην αρχή δεν τα πήγε τόσο καλά, τελικά όμως τα κατάφερε. Τώρα απομένει να καταφέρει να ξεκινήσει το μεταναστευτικό του ταξίδι προς την Αφρική και να προφυλαχθεί από όλες τις δυσκολίες που τον περιμένουν.












